Od Mi CD Alex

Po wpadnięciu na kelnera byłam na niego wściekła i zdezorientowana, ale na szczęście szybko odzyskałam rozsądek i stałam się niewidzialna. Pogratulowałam sobie refleksu, z łatwością wymijając zdziwionych ludzi. Wyszłam z restauracji po czym poszłam w prawo. Gdy uznałam, że jestem już bezpieczna, opuściłam bariery. Na nieszczęście, myliłam się. Gdy odwróciłam wzrok, ujrzałam wścibskich ludzi przyglądających się mi przez oszkloną ścianę. Ups, pomyślałam. Schowałam się za najbliższe drzewo, gdzie ponownie zniknęłam a następnie poszłam do Alex czekającej z lodami w bezpiecznym miejscu, i znowu się ujawniłam.
- Dobrze, że wzięłaś lody - powiedziałam szybko i wzięłam od niej deser, łapczywie go zjadając.
- Ale... przyznaj... To było takie zabawne! - wybuchnęła śmiechem.
- Nie chcę do tego wracać. I mam nadzieję, że już nigdy nie spotkam tego kelnera - dodałam z przekąsem.
- To jak, nauczysz mnie niewidzialności? - spytała z entuzjazmem.
- Spróbuję... Ale najpierw muszę coś zrobić z włosami. Chodź do akademii.
Nie czekając na odpowiedź ruszyłam przodem.
< Alex? Aale moje włosy..! >