Teraz to już naprawdę mnie wkurzył. Nie dość, że nazywał mnie słodką to uważał mnie za dzieciaka! Nie mogłam tego tak zostawić.
-No dobrze, może i wyglądam dziecinnie, ale wcale się tak nie zachowuję, w przeciwieństwie do Ciebie! -posłałam mu swoje spojrzenie nr 3.
-Masz rację.
-C...co? -zdziwiłam się, że tak łatwo mi poszło .
-Te Twoje piski i przytupnięcia są naprawdę dorosłe! -zaśmiał się.
Nie wytrzymałam. Popchnęłam go najmocniej jak potrafiłam, ale... on pozostawał niewzruszony.
-Taka jesteś groźna? -droczył się.
-O wiele lepiej walczę mieczem.
-To dlaczego mnie nie zaatakujesz?
Miałam przygotowaną odpowiedź.
-Bo Ty nie masz broni i walka nie miałaby sensu.
-Jesteś taka lekka i niska, że bez problemu podniósłbym Cię gdybym tylko chciał! -tutaj popatrzał na mnie znacząco.
Chyba wiedziałam, co zamierza.
-Nie zrobisz tego, bo...
Nie dokończyłam. Coraz bardziej się do mnie przybliżał...
< Ai ? :3 >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz